tras a fiestra da casa estaba un neno asexando o seu veciño falangueiro . O seu veciño era moi divertido e sempre estaba facendo trasnadas .Un dia estaba beliscando o seu gato morriñento e o gato picouse e arañouno todo .Que magoa!O veciño quedou tan feo que daba arrepio .Que veciño!Asi aprendeu a ser vo cos animais.
Conto de Mikael: O pesadelo Habia unha vez unha pastasma que axexaba na fiestra dunha casa.No cuarto durmìa un neno.Este sentiu un arrepíoe a pastasma beliscouno.Depronto o neno enpezou a chorar e os seus pais subiron a sua habitación.A pastasma escondeuse no armario e tiña magoa de valo así.Os pais contaronlle un conto divertido e quedouse dormido.A maña seguinte o neno estaba morriñento do que había pasado.Tamen deixou de ser falangueiro cos demais e colleulle moito noxo as pastasmas.
O conto de Pablo O home
Erase unha vez un home moi falangueiro iva moi mal vestido e cheiraba moi mal. Un dia despertouse co dia morriñento e empezou a beliscar a xente. Il axexaba a xente para baliscala. Tiña unha fiestra onde gardaba as cousas valiosas. Sempre que salia da casa daballe un arrepio por si lle roubaban as cousas valiosas. Daballe moita magoa as persoas pobres el sempre lle lebaba roupa e comida.
Mentres unhos rapaces celebraban unha festa do samaín,un trasno axexaba por unha fiestra. -Que medo!-dixo un deles mentres lle beliscaban debaixo da mesa,que arrepío lle entrou a todos eles. Era unha mágoa porque o estaban pasando moi ben e viñanñe derramar a festa. - Mira onde hai outro!-que noxo mentres miraban á lámpada onde se babeaba outro bicho. Un deles era diferente parecía bo,falangueiro e divertido porque bailaba e moviase con rapidez,tiña pinta de ser simpático. E o último dos trasnos estaba nunha esquina abati- do e morriñento Toda unha festa que empezou con moita ledicia e tranquilidade e acabou chea de alboroto e medo.
-Álvaro era un rapaz de 11 anos moi divertido e falangueiro.A Álvaro dábanlle noxo as lentellas da súa nai,non as comía nin que o mataran. Álvaro tiña unha irmá ,Ramona,de 4 anos. Ramona quería moito a Álvaro ,pero Álvaro non a quería por iso sempre beliscaba .
-Álvaro un día foi castigado pola súa nai,por pegarlle a Ramona.Álvaro marchou ao seu cuarto moi enfadado.No cuarto a fiestra estaba aberta,e entroulle un arrepío,e tivo que pechala.Tirouse encima da cama e planeou unha broma para súa irmá.A broma foi tirala a piscina do veciño en pleno inverno,a Ramona non llke gustou nada a broma e empezaron a caerlle as bágoas,e deulle moita mágoa que o seu irmán a tratara así. A Ramona deulle moita morriña aqueles tempos nos que Álvaro a quería.
-Álvaro tamén o pensou e foise a esculpar con Ramona.Cando entrou no cuarto de Ramona a nai de Álvaro pusoxe a asexar o que ía facer, púxose moi contenta de que Álvaro se desculpara. E dende entón foron felices por sempre.
Erase unha vez nun Rio tropical,unha sirea era a princesa estaba triste,con mágoa e pensatiba empezou a cantar unha melodia :
La la la la la la la la la la la la la la la la la la la la la la la.
E derrepente viu un barco, cun capitan e a sua triulacion Ela preguntouse porque iles non teñen cola. Foise correndo onde a sua nai que e a raiña das sireas e lle preguntou: -Mamá vin un barco onde abia un capitan e a sua tripulacion e non tiña cola. A princesa puxose en plan falangueira a contarlle o do barco.E a princesa con noxo saiu nadando pola sua fiestra, ela tiña un pouco de arrepio. A nai non llo quixo contar porque senon nono entederia.Araiña axexou as sereas para que non sairan a superficie, nin o Rio tropical.Asirea pusoxe triste e foi a superficie, a trioulacin virona atraparona e meterona no camarote. Unha amiga perseguiuna e dun salto chegou asta o barco a amiga soltou a pricesa.E a tripulacion sentiunas sair mentres a amiga colleu unha espada e empezou a loitar contra a atripulacion enteira e a sirea derrotou a todos, foron pa auga e tardaron en chegar o castelo.A nai estaba morriñenta porque non biña a sua filla e despois tuberon que dar unha esplicacion: -eu salvei a princesa -(a princesa dixo)foi divertido a sua amiga deulle un belisco por ser tan aventureira.E por case haber morto.E o barco fundiuse e nunca bolveron a molestar as sereas. E a serea deste conto que o lebe nadando hasta o fondo. Vanessa
Un día un neno que se chamaba Arón ,paseando polo bosque atopou un gato que estaba moi mollado e famento. Deulle tanta mágoa que decidiu levalo pra casa, pero a súa nai non o quería porque lle davan noxo os gatos. Pero Arón pra que a súa nai non o botara da casa decidiu escondelo no garaxe, e Aron lebaballe a comida a escondidas e xogaba con il , e o neno divertiase moito .Un día a sua nai foi o garaxe e viu o gato saltando pola fiestra, e o pobre gato rompera unha pata, e a nai deulle un arrepio pola pena . O neno estaba axexando detras da porta, saiu e beliscou a sua nai. A nai e mais Aron estuberon falando e levaron o gato ao veterinario quedaron co gato e chamaronlle Misifú.
E moi divertida, Nicolás é moi morriñento, o que fai a veces Eduardo da un pouco de noxo ou un arrepío e Amlia as veces belisca. Despois van para o recreo e xogan a o fútbol. Entran pa clase,estan duas horas e collen outra vez o autobús pra ir pa casa chegan as tres e media come e fai os deberes.Dorme a siesta e cando desperta merenda, xoga. Un pouco cos seu amigos no parque axexando que non a viran. Cando se está faendo de noite vai pa casa cea e vai pra cama, mira pola fistra un rato esperando se via unha casa chegan as tres e media come e fai os deberes.Dorme a siesta e cando desperta merenda, xoga. Un pouco cos seu amigos no parque estrela fugaz. Pero un día soñou que ela estaba lendo un libro e que se atopou cun extraterestre e morria de medo, ela derrepente espertou e viu que todo fora un soño.
O NENO MEDOSO Había unha vez un neno chamado Xoel. Que lle tiña medo a auga,el non sabía nadar e sentia mágoa por iso.Un día pola fiestra sentiu un arrepio e dixo -Quero aprender a nadar! Baixou oda sua nai e dixo; -Mama quero ir a nadar a piscina. E nai contestou -Vamos a piscina e en dous ou tres dias imos a praia. Foi a piscina e aprendeu a nadar. Pasados dous ou tres dias. -Mama imos a praia. -Vamos Xoel vas nadar no mar e valo pasar moi ben. Chegaron a praia e o neno foi nadar cando viu as algas dixo esto da moito noxo. -Mama que e iso? Preguntou -Son algas veña vai a nadar. O neno foi nadar. E no mar viu un golfiño. O golfiño dixolle se queria nadar con el e o neno contestou . -Vamos chamareite pequeno Mar porque eres azul . Logo presentoullo a súa nai decindo .-Este e pequenoMar. Onde o coñeciches. -No mar Easi xoel superou o seu medo a auga Ivan
tras a fiestra da casa estaba un neno asexando o seu veciño falangueiro . O seu veciño era moi divertido e sempre estaba facendo trasnadas .Un dia estaba beliscando o seu gato morriñento e o gato picouse e arañouno todo .Que magoa!O veciño quedou tan feo que daba arrepio .Que veciño!Asi aprendeu a ser vo cos animais.
ResponderEliminaro comentario de arriba e de victor
ResponderEliminarConto de Mikael:
ResponderEliminarO pesadelo
Habia unha vez unha pastasma que axexaba na fiestra dunha casa.No cuarto durmìa un neno.Este sentiu un arrepíoe a pastasma beliscouno.Depronto o neno enpezou a chorar e os seus pais subiron a sua habitación.A pastasma escondeuse no armario e tiña magoa de valo así.Os pais contaronlle un conto divertido e quedouse dormido.A maña seguinte o neno estaba morriñento do que había pasado.Tamen deixou de ser falangueiro cos demais e colleulle moito noxo as pastasmas.
O conto de Pablo
O home
Erase unha vez un home moi falangueiro iva moi mal vestido e cheiraba moi mal.
Un dia despertouse co dia morriñento e empezou a beliscar a xente.
Il axexaba a xente para baliscala.
Tiña unha fiestra onde gardaba as cousas
valiosas. Sempre que salia da casa daballe un arrepio por si lle roubaban as cousas valiosas. Daballe moita magoa as persoas pobres el sempre lle lebaba roupa e comida.
FIN
OS CONTOS DE MIKAEL E PABLO
Os trasnos
ResponderEliminarMentres unhos rapaces celebraban unha festa do
samaín,un trasno axexaba por unha fiestra.
-Que medo!-dixo un deles mentres lle beliscaban
debaixo da mesa,que arrepío lle entrou a todos eles.
Era unha mágoa porque o estaban pasando moi ben e viñanñe derramar a festa.
- Mira onde hai outro!-que noxo mentres miraban á
lámpada onde se babeaba outro bicho.
Un deles era diferente parecía bo,falangueiro e
divertido porque bailaba e moviase con rapidez,tiña pinta de ser simpático.
E o último dos trasnos estaba nunha esquina abati-
do e morriñento
Toda unha festa que empezou con moita ledicia e
tranquilidade e acabou chea de alboroto e medo.
o comentario de arriba e de brais
ResponderEliminarÁLVARO O BROMISTA
ResponderEliminar-Álvaro era un rapaz de 11 anos moi divertido e falangueiro.A Álvaro dábanlle noxo as lentellas da súa nai,non as comía nin que o mataran.
Álvaro tiña unha irmá ,Ramona,de 4 anos.
Ramona quería moito a Álvaro ,pero Álvaro non a quería por iso sempre beliscaba .
-Álvaro un día foi castigado pola súa nai,por pegarlle a Ramona.Álvaro marchou ao seu cuarto moi enfadado.No cuarto a fiestra estaba aberta,e entroulle un arrepío,e tivo que pechala.Tirouse encima da cama e planeou unha broma para súa irmá.A broma foi tirala a piscina do veciño en pleno inverno,a Ramona non llke gustou nada a broma e empezaron a caerlle as bágoas,e deulle moita mágoa que o seu irmán a tratara así.
A Ramona deulle moita morriña aqueles tempos nos que Álvaro a quería.
-Álvaro tamén o pensou e foise a esculpar con Ramona.Cando entrou no cuarto de Ramona
a nai de Álvaro pusoxe a asexar o que ía facer, púxose moi contenta de que Álvaro se desculpara.
E dende entón foron felices por sempre.
"ÁLVARO O BROMISTA'' E o conto de Antón
ResponderEliminarA SEREA E O BARCO
ResponderEliminarErase unha vez nun Rio tropical,unha sirea era a princesa estaba triste,con mágoa e pensatiba empezou a cantar unha melodia :
La la la la la la la la la
la la la la la la la la
la la la la la la.
E derrepente viu un barco, cun capitan e a sua triulacion
Ela preguntouse porque iles non teñen cola.
Foise correndo onde a sua nai que e a raiña das sireas e lle preguntou:
-Mamá vin un barco onde abia un capitan e a sua tripulacion e non tiña cola.
A princesa puxose en plan falangueira a contarlle o do barco.E a princesa con noxo saiu nadando pola sua fiestra, ela tiña un pouco de arrepio.
A nai non llo quixo contar porque senon nono entederia.Araiña axexou as sereas para que non sairan a superficie, nin o Rio tropical.Asirea pusoxe triste e foi a superficie, a trioulacin virona atraparona e meterona no camarote. Unha amiga perseguiuna e dun salto chegou asta o barco a amiga soltou a pricesa.E a tripulacion sentiunas sair mentres a amiga colleu unha espada e empezou a loitar contra a atripulacion enteira e a sirea derrotou a todos, foron pa auga e tardaron en chegar o castelo.A nai estaba morriñenta porque non biña a sua filla e despois tuberon que dar unha esplicacion:
-eu salvei a princesa
-(a princesa dixo)foi divertido
a sua amiga deulle un belisco por ser tan aventureira.E por case haber morto.E o barco fundiuse e nunca bolveron a molestar as sereas.
E a serea deste conto que o lebe nadando hasta o fondo.
Vanessa
Este e o conto de Andrea A VIDA DO GATO, MISIFÚ
ResponderEliminarUn día un neno que se chamaba Arón ,paseando polo bosque atopou un gato que estaba moi mollado e famento. Deulle tanta mágoa que decidiu levalo pra casa, pero a súa nai non o quería porque lle davan noxo os gatos. Pero Arón pra que a súa nai non o botara da casa decidiu escondelo no garaxe, e Aron lebaballe a comida a escondidas e xogaba con il , e o neno divertiase moito .Un día a sua nai foi o garaxe e viu o gato saltando pola fiestra, e o pobre gato rompera unha pata, e a nai deulle un arrepio pola pena . O neno estaba axexando detras da porta, saiu e beliscou a sua nai. A nai e mais Aron estuberon falando e levaron o gato ao veterinario quedaron co gato e chamaronlle Misifú.
Son Celia este e o meu conto
ResponderEliminarE moi divertida, Nicolás é moi morriñento, o que fai a veces Eduardo da un pouco de noxo
ou un arrepío e Amlia as veces belisca.
Despois van para o recreo e xogan a o fútbol.
Entran pa clase,estan duas horas e collen outra vez o autobús pra ir pa casa chegan as tres e media come e fai os deberes.Dorme a siesta e cando desperta merenda, xoga. Un pouco cos seu amigos no parque axexando que non a viran.
Cando se está faendo de noite vai pa casa cea e vai pra cama, mira pola fistra un rato esperando se via unha casa chegan as tres e media come e fai os deberes.Dorme a siesta e cando desperta merenda, xoga. Un pouco cos seu amigos no parque estrela fugaz.
Pero un día soñou que ela estaba lendo un libro e que se atopou cun extraterestre e morria de medo, ela derrepente espertou e viu que todo fora un soño.
E COLORÍN COLORADO ESTE CONTO ESTA REMATADO
e a segunda parte son Celia
EliminarO NENO MEDOSO
ResponderEliminarHabía unha vez un neno chamado Xoel.
Que lle tiña medo a auga,el non sabía nadar e sentia mágoa por iso.Un día pola fiestra sentiu un arrepio e dixo
-Quero aprender a nadar!
Baixou oda sua nai e dixo;
-Mama quero ir a nadar a piscina.
E nai contestou
-Vamos a piscina e en dous ou tres dias imos a praia.
Foi a piscina e aprendeu a nadar.
Pasados dous ou tres dias.
-Mama imos a praia.
-Vamos Xoel vas nadar no mar e valo pasar moi ben.
Chegaron a praia e o neno foi nadar
cando viu as algas
dixo esto da moito noxo.
-Mama que e iso?
Preguntou
-Son algas veña vai a nadar.
O neno foi nadar.
E no mar viu un golfiño.
O golfiño dixolle se queria nadar con el
e o neno contestou .
-Vamos chamareite pequeno Mar
porque eres azul .
Logo presentoullo a súa nai
decindo .-Este e pequenoMar.
Onde o coñeciches.
-No mar
Easi xoel superou o seu medo a auga Ivan