Esta semana imos realizar unha divertida xincana...literaria!
Rematamos o ano con Xosé María Díaz Castro, lembrádesvos del? Dedicáronselle as Letras Galegas 2014.
Para preparar as probas aquí vos deixo material abondo:
Un paso adiante i outro atrás, Galiza,
i a tea dos teus sonos non se move.
A espranza nos teus ollos se esperguiza.
Aran os bois e chove.
Un bruar de navíos moi lonxanos
che estrolla o sono mól coma unha uva.
Pro tí envólveste en sabas de mil anos,
i en sonos volves a escoitar a chuva.
Traguerán os camiños algún día
a xente que levaron. Deus é o mesmo.
Suco vai, suco vén, Xesús María!,
e toda a cousa ha de pagar seu desmo.
Desorballando os prados coma sono,
o Tempo vai de Parga a Pastoriza.
Vaise enterrando, suco a suco, o Outono.
Un paso adiante i outro atrás, Galiza!
DÍAZ CASTRO, José María, Nimbos, Vigo, Editorial Galaxia, 1961.
i a tea dos teus sonos non se move.
A espranza nos teus ollos se esperguiza.
Aran os bois e chove.
Un bruar de navíos moi lonxanos
che estrolla o sono mól coma unha uva.
Pro tí envólveste en sabas de mil anos,
i en sonos volves a escoitar a chuva.
Traguerán os camiños algún día
a xente que levaron. Deus é o mesmo.
Suco vai, suco vén, Xesús María!,
e toda a cousa ha de pagar seu desmo.
Desorballando os prados coma sono,
o Tempo vai de Parga a Pastoriza.
Vaise enterrando, suco a suco, o Outono.
Un paso adiante i outro atrás, Galiza!
DÍAZ CASTRO, José María, Nimbos, Vigo, Editorial Galaxia, 1961.
CLICA NA IMAXE:
O NENO QUE NON LLE GUSTABA LER
ResponderEliminar,Xan era un neno moi divertido e falangueiro,pero tiña un problema, non lle gustaba nada ler cada vez que lle regalaban un libro poñía cara de noxo e arrepiabaselle todo o corpo.Un día estaba sentado mirándo por a fiestra da sua casa atopábase un pou co morriñento por co seu tío regaláralle un conto quedouse pasmado cando lle deron un libro , a sua nai beliscouno para que espabilara e que lle dera as grazas.
U día pola maña a súa nai dixolle
Xan e unha mágoa que teñas ese libro tan bonito sen ler
A Xan picouille a curiosidade e comezou a ler o libro, dende aquel día non para de ler libros .Nunca lle gustaron porque nunca os comenzara a lelos
O PENSO
ResponderEliminarEQUIVOCADO.
Érase unha vez unha granxa chamada “The Best Farm World''. Un día o granxeiro íalle levar o penso as galiñas. Pero confundiuse e levoulle o dos coellos. Unha galiña comeuno e, pouco a pouco,íase transformando nunha galiña xigante. E a galiña dixo:
-Que arrepío.
-Que mágoa! Xa non son coma as demais galiñas -dixo a galiña que se transformou-
-Qué noxo! -dixo outra galiña-
Cando chegou o pai do granxeiro,que era dono da granxa,foi ao galiñeiro.
-Axéxate -dixo unha galiña -que ben o granxeiro.
A galiña era demasiado grande para axexarse no galiñeiro e viuna.
-Pero que pasou aquí!-dixo o granxeiro.
-Que pasou?-dixo o outro granxeiro- oín un berro.
-O que me pasa? Sabes o que me pasa?
O que, o que.
A galiña! É de 5 metros!
Pola noite hai unha galiña que é moi falangueira,só quere falar e falar.
Abre a fiestra – dixo unha galiña-vou tomar o aire que me doe a cabeza do que fala esa galiña.
A minnoon me deixa de beliscar -dixo outra galiña-.
Ao día seguinte,o granxeiro, levoulle o penso correspondente as galiñas, e todo volveu a normalidade.
Carla F. N.