O
poeta na porta do Bazar de Harry se presentou
pero
Matías entrar non o deixou
Zorbas
e Afortunada por unha fiestra sairon
e
así os tres cara San Miguel partiron.
Ao
chegar subiron
infinitas
escaleiras de caracol
ata
a baranda do campanario
desde
a que Afortunada se tirou.
A
gaivota voaba
e
mentres voaba a cidade surcaba
e
mentres a surcaba, os ceos divisaba
e
mentres os divisaba, ao campanario voltas lle daba
e
mentres, emocionada con Zorbas falaba.
Zorbas
a promesa cumpliu
e
por sempre moi feliz viviu
Ningún comentario:
Publicar un comentario