Zorbas paciente esperaba
mentres o ovo incubaba
cando o amigo da
familia
un día de súpeto entrou.
O gato que era moi listo
Fixo o posible para que o ovo
Non puidera ser visto
E o froiteiro rompeu.
Despois dun tempo
Que se facía interminable
Naceu, por fin, un poliño
Que a Zorbas mamá chamou.
O pequeno veu ao mundo famento
E “mami” púxose a
cazar moscas
Así o paxariño vivía contento
E na súa barriga durmido quedaba.
Ningún comentario:
Publicar un comentario